ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ: ಇನಾಂವೀರಾಪುರದಲ್ಲಿ ಹರಿದ ಆ ರಕ್ತ ಇಡೀ ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಹಚ್ಚಿದ ಮಸಿ. ಅಂತರ್ಜಾತಿ ವಿವಾಹವೆಂಬ ಒಂದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಇಡೀ ಕುಟುಂಬವನ್ನೇ ಟ್ರ್ಯಾಕ್ಟರ್ನಿಂದ ಗುದ್ದಿಸಿ, ಮನೆಗೆ ನುಗ್ಗಿ ಕೊಡಲಿ-ರಾಡ್ಗಳಿಂದ ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲೆ ಅಟ್ಟಹಾಸ ಮೆರೆದ ಈ ಘಟನೆ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಸೋಲು. ಆದರೆ, ಈ ಭೀಕರ ಕೃತ್ಯ ನಡೆದಾಗ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತಿರುವ “ಆಯ್ದ ಮೌನ” ಹಾಗೂ ಸಂಘಟನೆಗಳ ನಿಲುವುಗಳು ಈಗ ಗಂಭೀರ ಚರ್ಚೆಗೆ ಗ್ರಾಸವಾಗಿವೆ.
ನಿಸರ್ಗದ ನಿಯಮ ಮರೆತ “ಬುದ್ಧಿಜೀವಿ” ಮನುಷ್ಯ
ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಜಾತಿ ಎಂಬುದು ಮನುಷ್ಯ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಕೃತಕ ವಿಷಜಾಲ. ನಾವು ಉಸಿರಾಡುವ ಗಾಳಿಗೆ ಶೋಷಿತನ ಶ್ವಾಸವೆಂಬ ಬೇಧವಿಲ್ಲ, ದಾಹ ತಣಿಸುವ ನೀರಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯ ಹಂಗಿಲ್ಲ. ಭೂಮಿ ತಾಯಿ ಹೂಳುವಾಗ ಮನುಷ್ಯನ ಕುಲವನ್ನು ಕೇಳಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಕೋಡುವ ಬೆಳಕು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನ, ಹಸಿವಾದಾಗ ಹೊಟ್ಟೆ ಸೇರುವ ಅನ್ನಕ್ಕೆ ಯಾವ ಹಣೆಪಟ್ಟಿಯಿಲ್ಲ. ಪ್ರಾಣಿ-ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಯದ ಈ “ಮೇಲು-ಕೀಳು” ಎಂಬ ರೋಗ, ಅತ್ಯಂತ ಬುದ್ಧಿವಂತನೆಂದು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಏಕಿದೆ? ಇರುವ ಎರಡೇ ಜಾತಿಗಳು ಅದು ‘ಗಂಡು’ ಮತ್ತು ‘ಹೆಣ್ಣು’ ಮಾತ್ರ ಎಂದು ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ, ತನ್ನ ಅಹಂಕಾರದ ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ ಮನುಷ್ಯ ಇಂದು ರಕ್ತಪಿಪಾಸುವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ಸಂಘಟನೆಗಳ ಇಬ್ಬಂದಿತನ: ನ್ಯಾಯ ಕೇವಲ ಒಂದು ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವೇ?
ಈ ಘಟನೆ ನಡೆದ ನಂತರ ದಲಿತಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಆಕ್ರೋಶ ಹೊರಹಾಕುತ್ತಿವೆ, ಹೋರಾಟ ನಡೆಸುತ್ತಿವೆ. ಆದರೆ, ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ತಾವೇ ನೈತಿಕತೆಯ ರಕ್ಷಕರೆಂದು ಕರೆಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಇತರೆ ಪ್ರಬಲ ಸಂಘಟನೆಗಳು, ಅದರಲ್ಲೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಹಿಂದೂ ಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಇಂದು ಎಲ್ಲಿ ಹೋದವು? ಮೃತಪಟ್ಟ ಮಾನ್ಯಾ ಮತ್ತು ಆಕೆಯ ಪತಿ ವಿವೇಕಾನಂದ ಇಬ್ಬರೂ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರಲ್ಲವೇ? ಧರ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಯ ಮಾತನಾಡವವರಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಹಿಂದೂ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳು ಜಾತಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ವಜಾತಿಯವರಿಂದಲೇ ಕೊಲೆಯಾದಾಗ ಆಕ್ರೋಶ ಮೂಡುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಈ ಮೌನ ಏನನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ?
ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಮುದಾಯದ ಮೇಲೆ ದಾಳಿಯಾದಾಗ ಬೀದಿಗೆ ಇಳಿಯುವ ಸಂಘಟನೆಗಳು, ಅಂತರ್ಜಾತಿ ವಿವಾಹದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದಲಿತ ಕುಟುಂಬವೊಂದರ ಮೇಲೆ ಅಟ್ಟಹಾಸ ನಡೆದಾಗ ಮೌನಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗುವುದು ಅವರ “ಆಯ್ದ ನ್ಯಾಯ”ವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ದಲಿತ ಸಂಘಟನೆಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾದ ಹೋರಾಟವಲ್ಲ; ಇದು ಮನುಷ್ಯತ್ವವನ್ನು ನಂಬುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನ ಹೋರಾಟವಾಗಬೇಕಿತ್ತು. ಅನ್ಯಾಯ ಯಾರಿಗೆ ನಡೆದರೂ ಅದು ಅನ್ಯಾಯವೇ. ಧರ್ಮದ ಒಳಗೆ ಜಾತಿ ತಾರತಮ್ಯದ ವಿಷವಿದ್ದಾಗ ಅದರ ವಿರುದ್ಧ ದನಿ ಎತ್ತದ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಧರ್ಮದ ನಿಜವಾದ ರಕ್ಷಕರಾಗಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?
ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವಿಷದ ಬೇರುಗಳು
ಇಂದಿನ ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಜಾತಿಯನ್ನೇ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿದೆ. ಚುನಾವಣೆ ಬಂದಾಗ ಜಾತಿವಾರು ಸಮಾವೇಶ ನಡೆಸಿ ಮತಗಳನ್ನು ಓಲೈಸುವ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು, ಇಂತಹ ಘಟನೆಗಳು ನಡೆದಾಗ ತಮ್ಮ ಮತಬ್ಯಾಂಕ್ ಕುಸಿಯುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಭೀತಿಯಿಂದ ಮೌನವಾಗುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ “ಕಾನೂನು ತನ್ನ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ” ಎಂಬ ಸಿದ್ಧಸೂತ್ರದ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿ ಕೈತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅಧಿಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಸಮಾಜವನ್ನು ಹೋಳು ಮಾಡುವ ಇವರ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯೇ ಇಂತಹ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ಗಳಿಗೆ ಬೆನ್ನೆಲುಬಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದೆ. ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಕೇವಲ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದೆ ಹೊರತು, ಇಂತಹ ಘಟನೆಗಳ ಮೂಲ ಕಾರಣವಾದ ಜಾತಿವಾದವನ್ನು ಕಿತ್ತೊಗೆಯುವ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೂ ಉಳಿಯದು
ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಸುಡುವ ಬೆಂಕಿಗೂ ಜಾತಿಯಿಲ್ಲ, ಆರು ಅಡಿ ಮಣ್ಣಿಗೂ ಜಾತಿಯಿಲ್ಲ. ಜೀವಂತವಾಗಿರುವಾಗ ಆಸ್ತಿ, ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಜಾತಿಯ ಮದದಲ್ಲಿ ಕುಣಿಯುವ ಮನುಷ್ಯ, ತಾನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವುದು ಏನನ್ನೂ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದಾನೆ. ಕನಕದಾಸರು, ಬಸವಣ್ಣನವರು ಮತ್ತು ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರು ನೀಡಿದ ಸಮಾನತೆಯ ಅರಿವು ಇಂದಿನ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಭಾಷಣದ ಸರಕಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಕೈಯಲ್ಲೂ ಸ್ಮಾರ್ಟ್ಫೋನ್ ಇದೆ, ಆದರೆ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಮೌಢ್ಯ ಮತ್ತು ಕ್ರೌರ್ಯ ತುಂಬಿದೆ.
ಮುಕ್ತಾಯ: ಮಾನ್ಯಾಳ ಸಾವು ನಮಗೆ ಕಲಿಸಬೇಕಾದ ಪಾಠ
ಮಾನ್ಯಾಳ ಸಾವು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕುಟುಂಬದ ದುರಂತವಲ್ಲ, ಅದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವೈಫಲ್ಯ. ಎಲ್ಲಾ ಸಂಘಟನೆಗಳು, ಪಕ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಮುಖಂಡರು ಜಾತಿ ಮರೆತು ಈ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಖಂಡಿಸಬೇಕಿದೆ. ಸಿಸಿ ಕ್ಯಾಮೆರಾಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತೆಸೆದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ನಾಶಪಡಿಸಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಪಾಪದ ಕಲೆ ಅಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮಾನ್ಯಾಳ ಸಾವಿಗೆ ನ್ಯಾಯ ಸಿಗಬೇಕು ಮತ್ತು ಇದು ಈ ನೆಲದ ಕೊನೆಯ ಜಾತಿ ಹತ್ಯೆಯಾಗಬೇಕು. ಸಮಾಜವು ಜಾತಿಗಿಂತ ಮನುಷ್ಯತ್ವ ದೊಡ್ಡದು ಎಂದು ತಿಳಿಯುವವರೆಗೂ ನಾವು ನಿಜವಾದ ನಾಗರಿಕರಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
