ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರು: ಪ್ರಗತಿಪರ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸತ್ತವರ ಘನತೆಗೂ ಬೆಲೆಯಿಲ್ಲವೇ? ಬದುಕಿದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಸತ್ತ ನಂತರವೂ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರ ಮಾಡುವ ಭಾಗ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರು ಜಿಲ್ಲೆಯ ಎನ್.ಆರ್.ಪುರ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ರಾವೂರು ಮೀನುಗಾರ ಕುಟುಂಬಗಳು ಭದ್ರಾ ಜಲಾಶಯದ ಹಿನ್ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ದುಃಸ್ಥಿತಿ ಮನ ಕಲಕುವಂತಿದೆ. ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಶವವನ್ನು ತೆಪ್ಪದಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತೊಯ್ದು, ಮೊಣಕಾಲುವರೆಗೆ ನೀರು ನಿಂತ ಜಾಗದಲ್ಲೇ ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರ ನಡೆಸುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ಹಾಗೂ ಸ್ಥಳೀಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದ ಕನ್ನಡಿಯಾಗಿದೆ.
ತೆಪ್ಪದಲ್ಲಿ ಶವಯಾತ್ರೆ, ನೀರಿನಲ್ಲೇ
ಅಂತಿಮ ವಿಧಿ:
ಎನ್.ಆರ್.ಪುರ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಮೆಣಸೂರು ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯಿತಿ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿರುವ ರಾವೂರು ಕ್ಯಾಂಪ್ನಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 50ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮೀನುಗಾರ ಕುಟುಂಬಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಿವೆ. ಇವರು ಹಲವು ದಶಕಗಳಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದರೂ, ಶವ ಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಶಾಶ್ವತ ಜಾಗವನ್ನು ಒದಗಿಸುವಲ್ಲಿ ಜಿಲ್ಲಾಡಳಿತ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಫಲವಾಗಿದೆ.
ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಮಳೆಗಾಲ ಆರಂಭವಾದರೆ ಇವರ ಬವಣೆ ದುಪ್ಪಟ್ಟಾಗುತ್ತದೆ. ಭದ್ರಾ ಜಲಾಶಯದ ಹಿನ್ನೀರು ಹಳ್ಳಿಗಳ ಹಿಂಬದಿಯವರೆಗೆ ನುಗ್ಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಯಾರಾದರೂ ಮೃತಪಟ್ಟರೆ, ಅವರ ದೇಹವನ್ನು ದಡಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಸಲು ತೆಪ್ಪವನ್ನೇ ಬಳಸಬೇಕು. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದಡ ಸೇರಿದರೂ, ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಒಣ ಜಾಗ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮೊಣಕಾಲುದ್ದದ ನೀರಿನಲ್ಲೇ ಕುಟುಂಬ ಸದಸ್ಯರು ಅಂತಿಮ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವ ದಾರುಣ ಸನ್ನಿವೇಶ ಇಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಇದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲವೆ?
ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿನ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಭರವಸೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಸರ್ಕಾರಗಳಿಗೆ, ಒಂದು ಶವ ಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಅರ್ಧ ಗುಂಟೆ ಜಾಗ ಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲವೇ? ಭದ್ರಾ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟು ಪ್ರದೇಶದ ಜನರ ಜೀವನ ಸುಧಾರಿಸಲು ಹಲವು ಯೋಜನೆಗಳು ಇವೆ ಎಂದು ಹೇಳುವ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ, ಸಾವಿನ ನಂತರವೂ ಶಾಂತಿ ಸಿಗದ ಈ ಜನರ ದುಃಖ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲವೇ?
ಈ ಕುಟುಂಬಗಳು ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಜಿಲ್ಲಾಧಿಕಾರಿ ಕಚೇರಿ, ತಾಲ್ಲೂಕು ಕಚೇರಿಗಳಿಗೆ ಮನವಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದರೂ, ಅವರ ಅಳಲು ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ.
ಬದುಕಿದ್ದಾಗ ಅವರ ಸಂಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವುದು ಒಂದು ಅನಾಚಾರವಾದರೆ, ಸತ್ತ ನಂತರವೂ ಅವರಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಗದಂತೆ ಮಾಡುವುದು ಅದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಪಾಪ. ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ತಮ್ಮ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆತಗ್ಗಿಸಬೇಕು. ಕೂಡಲೇ ಮಾನವೀಯ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ರಾವೂರು ಮೀನುಗಾರ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ಗೌರವಯುತವಾಗಿ ಅಂತಿಮ ಸಂಸ್ಕಾರ ನೆರವೇರಿಸಲು ಸೂಕ್ತ ಜಾಗವನ್ನು ಒದಗಿಸಬೇಕು. ಇಂತಹ ಕರುಣಾಜನಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಪುನರಾವರ್ತನೆಯಾಗದಂತೆ ಸರ್ಕಾರ ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಇದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಅಣಕವಾದೀತು.
